Posts tonen met het label gedachten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label gedachten. Alle posts tonen

dinsdag 21 december 2010

Autonome Vragen

"Wat is een woordenboek?"

"Hoe lang duurt een seconde?"

"Wat is google?"

"Hoe ziet rood er uit?"

"Wat is wikipedia?"

"Wat volgt er op het doodgaan?"

dinsdag 7 december 2010

Makkers

Ben ik de enige die zich wel eens afvraagt waarom we alleen rond Sinterklaas pepernoten eten? Ze zijn eigenlijk verdomde lekker. En waarom ze denken dat kinderen niet doorhebben dat "Laarsje" en "Klaasje" niet rijmen? Of waarom we de goedheiligman, in hetzelfde gedicht nota bene, een gecastreerd haantje noemen? Niet dat ik niet van oudbolligheid houd, hoor. Ik vindt het altijd fijn om te horen dat het wild geraas gestopt moet worden. Zeker wanneer dat aan de makkers opgedragen wordt. Zou Odysseus dat niet een keer gezegd kunnen hebben, terwijl zijn kameraden luidkeels de koeien van Helios aan het verorbereren waren? En de listige Odysseus sprak de gevleugelde woorden: "Makkers, staakt uw wild geraas!"

donderdag 2 december 2010

Spervuur

Het duurde nog geen vijftien seconden, voordat Tobias door had wat er door hem heen ging. Als blikken konden doden, hadden ze dat gedaan. En maar al te graag. Gelukkig had men daar andere middelen voor. Er volgde een spervuur van gedachten. Volautomatisch werden ze op hem afgeschoten. Als kogels schoten ze door zijn hoofd. En niet alleen de gedachten. Er schoot hem iets te binnen. Er schoot hem wel vaker iets te binnen. Maar nog nooit zo letterlijk. Het was alsof hij volledig doorboord werd. Sterker nog, hij werd volledig doorboord.  Als een zeef liep hij leeg. Alleen de uitermate grote gedachten wisten niet te ontsnappen. En toen zijn ziel was doodgebloed, was er alleen maar stilte. Hij kon niets horen, niets zien, niets voelen, niets denken. Hij kon niets. Hij verlangde niets. Hij was niets. Niets.

maandag 29 november 2010

Malloten

Wat lopen er veel malloten op aarde rond, dacht ik, terwijl ik door de Gierstraat te Haarlem wandel. En ik maar denken dat ik de enige was.

vrijdag 26 november 2010

Avondje Rom-Kom

Genadeloos betasten de ijzige takkenpunten mijn pijnlijke hoofd.
Ik zetel mij op mijn gouden troon
om mijn overdenksels te overpeinzen, en mijn overpeinzinkjes te overdenken.
Zoals een weerwolf een zak Doritos opent voor een avondje rom-kom,
zo wordt ik door de demente Tweedracht
verscheurd.